Öyle işte...
Wednesday, September 17, 2014
Gökhan Aydın

More Posts

  1. Oyun Parkı
    20 Jan, 2016
    Oyun Parkı
    Gıcırdayan bir salıncağın yalnızlığı, Şen çocukların çığlıkları ile bastırılıyordu, Bir tahteravallinin iki ucunda ayrılıyordu, Güçlü ve zayıf. Bir kaydırağın sınırlarında belirleniyordu, Başlangıç ve son. Ne kadar ayak diresekte, Kayıp gidiyordu çocukluğumuz... Siyah ve beyazın keskinliği, Renkli bir ilüzyonun arkasına saklanıyordu, İlk gruplaşmalar ve ilk dışlanmışlıklar... Sırayla tırmanmak için duvarları, Bir annenin eli çoşkuyla terk ediliyordu. Bir oyun parkında hayat, Özet geçiyordu
  2. Özgecan anısına...
    16 Feb, 2015
    Özgecan anısına...
    Gecenin en karanlık tarafı sarılırken dört bir yanıma, Kabuslarım halka arz ediliyor, Arz yine kendi talebini yaratıyor, Hayatımdaki herkes payına düşeni alıyordu. Suretleri silik, eşgalleri belirsiz,failleri meçhul. Bir zamanlar güldüklerini hayal ettiğim ağızlarda, Küfürler ve lanetler sakızlanıyordu. “Hayat insanı öldürmek üzere kurgulanmış dipsiz bir döngüdür”demişti. Bir zamanlar gözüme ilişip okuduğum mühim bir şahsiyet. Peki ya insan...Hayatı yaşamak için şartlandırılmış bir refleksten mi
  3. Yazar Ne Yazar Ne Yazamaz...
    12 Sep, 2014
    Yazar Ne Yazar Ne Yazamaz...
    Telleri paslanmış kara kapaklı bir defter.Harita metot.Metodu harita ama sadece yazabileceğin yeri gösteriyor,yerli yersiz yazmak mümkün. Bende öyle tevelütten mütevellit unutmamak adına uykusuz gecelerde yerli yersiz,dilli dilsiz yazıyorum.Yeri gelmişken uykusuz geceleri küçümseme sakın! Derler ya insanı attan ottan ayıran en önemli özellik zekası ve iradesidir diye.Külliyen yalan.İnsanı diğer canlılardan ayıran en önemli özellik uykusuzluktur. Yalnızca insan uykusuz kalabilir. Çünkü kendi